01 March 2011



Penat nak rasa macam-macam macam nak kena telan ubat warna oren besar ibu jari kaki lepas tu telan-telan tak nak masuk pula tersangkut dekat kerongkong sampai tak boleh nak bernafas. Eh boleh tak kalau aku rasa macam nak ikat tangan aku dekat tangan kau, tangan kita, supaya jari kau dan jari aku, jari kita akan terus tersimen satu sama lain. Lepas tu aku rasa macam kena lempang dengan mana-mana tangan berbulu lebat sebab terlampau sangap memanjat langit. Terlalu ghairah mendaki awan. Nanti jatuh macam mana? Jadi aku cuba genggam kuat-kuat mana-mana pagar ketakutan yang berlapikkan cat konon-konon-yakin yang konon-konon tak lut cahaya benci.

Tapi mana tangan kau sebenarnya?
Dengan kegilaan itu dan ini, dan ini dan itu, aku tembak tepat hati aku dekat muka kau yang sudah lama aku siat cabut lukisan wajah itu dan lekat kuat di dada aku. Tapi kau sapu perlahan cairan darah-darah pekat hanyir mewangi dekat muka kau itu. Dah tak memasal hilang kesan minyak pengasih dari dagu dan tumit orang mati tercucuk lidi satay kajang Haji Samuri.

Hey, jangan toleh sana-sini. Gamkan biji mata kau, dekat biji mata aku.