06 May 2012

Duapuluhdua untuk kau.

Kau, aku.

Kita ini, pernah ketawa bersama satu ketika dulu. Pernah menangis bersama di satu waktu terdahulu. Sehinggalah angin tiba. Angin itu, yang entah kenapa begitu dengkikan kau aku, kita, terus saja menerbangkan aku. Menghilangkan aku dari pegangan kau. Dan menghapuskan kau dari pandangan mata aku. Berbulan aku hilang kawalan, terapung tak tentu hala di awangan. Hampir aku mati tersangkut di tingginya puncakkan. Dan hampir saja aku terjatuh ke dalam gaung yang jurangnya terdalam. Sehinggalah angin menghantar aku pada kau semula.

Kau yang masih ada di sini.

Dan kini, kau dan aku, kita, masih mampu untuk ketawa bersama seperti dulu. Masih  mampu untuk menangis seperti dulu. Tapi, ada yang hilang.

9 comments:

Anonymous said...

hilang

Amal said...

ya, hilang.

Anonymous said...

apa yang hilang?

Eera Shera said...

dlm maknanya huhu..eh sy nk ckp sy jatuh cinta dgn Heroin..terbaik!

Y said...

Mohon kau sekali jangan hilang. Boleh?

Y said...

Mohon kau pun jangan hilang. Boleh?

hanaahmad said...

cari semula apa yang hilang mal. cari. :)

pisau belati said...

rasa yang dulu mungkin sudah hilang...

Unknown said...

Angin itu sangat mendinginkan, bukan ?